تاریخ نشان می‌دهد که بین یک ماده جدید و شکل سازه‌هایی که برای آن استفاده می‌شود، رابطه متقابلی وجود دارد. طاق‌های اولیه با سنگ ساخته می‌شدند. خرپاها و تیرهای بلند با فولاد ساخته می‌شدند. سیم‌های با مقاومت بالا، ساخت پل‌های معلق با دهانه‌های بلند را ممکن ساختند و غیره. بتن با عملکرد فوق‌العاده بالا، با مقاومت و دوام بسیار بالای خود، اساساً یک ماده جدید است، حتی اگر بتن نامیده شود. کاربرد آن نباید مسیر بتن معمولی را دنبال کند. پیش‌بینی می‌شود که با گذشت زمان، مفاهیم سازه‌ای جدیدی توسعه یابند که بتوانند از خواص عالی بتن فوق توانمند (UHPC) بهتر استفاده کنند.